sitting pretty

what goes where? one of the first questions I asked before trying to climb onto a bike… (& to this day, I’ve gotten so many different answers & viewpoints). the most simplistic answer – feet on the pegs, become one with the rider & the bike & most important – SIT STILL!! (somehow, it is exactly for that reason that I’ve been pushed into learning to ride my own)

as a pillion (riding passenger), I had to learn to find the most comfortable spot – becoming one with my Wolf & the bike at the same time – seems only fair to say almost as if making love… not pinching him with my legs or constantly trying to look over his shoulder(s) in order to take charge of what was going on…. finding the perfect balance… I guess that being so comfortable (& that on a speedbike) I actually fell asleep (& it didn’t happen just once), even though we held speeds in excess of 200 km/h should say something about the way I learnt to sit on the back of the bike….

I’ve also learnt that every pillion has to find their own most comfortable seating position – although most will say the same thing… become one with the rider and the bike!! when out riding – lean with the rider, don’t fight against what they’re doing!! (& if you do feel the need to move about – forward & backwards – otherwise you might just throw the bike off balance)

something else I wondered about and found different answers & opinions on is the whole thing of where hands have to go (although most males would say – please rather hold onto us than placing hands on the bike’s tank). I found the easiest for me was holding onto my Wolf in a massive hug.

HOWEVER – the words “SIT STILL” rang in my ears very often, especially when I started to dance on that same backseat I’d fallen asleep on… I had no choice – not that I regret any moment of it… I had to learn to ride on my own!

funny enough – I asked the same question once again – what goes where!! my Wolf just laughed, told me to relax, find a comfy spot & just go!

now knowing each different style bike calls for a specific seating position that suits the bike – you as rider have to find the comfy spot that works for you! whether it is the standard / neutral riding position (an upright position with hands resting comfortably on the handle bars, back up straight & feet aligned with your shoulders on the foot pegs), the cruiser position (much like the neutral position, just with legs stretched out in front of you resting on the foot pegs) or almost crouched, leaning into your speedbike… you have to relax and have fun!

& now I’m really in need of some extreme wind therapy (but racing bikes on the pc screen will have to do…)
until the next piece pops up,
stay blessed & ride safe!!

Advertisements

dressed for success…

I dare you to think of a biker, any biker!

I can promise you everyone has a different image popping up…. whether you think of the image & idea portrayed by the media (bikerchicks being overly sexualised & bikers looking all gritty), those bikers who really just don’t care about what they look like & wear what is comfortable or even those bikers looking like they just walked out of a bike shop with brand spanking new gear…

every single biker has their own reasons for wearing what they do & usually the type of bike you ride plays a major role in what you’ll wear…. but most of them will tell you that they dress for the slide & not just the ride AND that sweat will be chosen over blood any day!

let’s clarify (for those not acquainted with the lingo) what is meant by kit / gear…. biker kit / gear is basically that which you wear when going riding….

asking around as to what is seen as the most important piece of gear – the most prominent answer is full kit!

most answers however include to never go riding without a helmet as your head that carries your brain is probably the most important part to be protected!! (read the rest of what is to follow with the understanding that everything is of equal & vital importance, not to be left out) now with that, include a proper riding jacket – with padding in all the right places…. also a set of riding gloves…. don’t forget a good pair of riding boots to protect your feet & ankles…. & then also remember riding pants – whether it is leather / denim / or other textiles…. now don’t forget the most epic piece of awesome versatility, more commonly named the buff & just a smudge of brightness for visibility!

I guess everyone has their own perspective as to what they need to wear and what they’re comfortable with (and also what falls in their budget)…
my Wolf and I choose to wear all the gear all the time – because we choose to dress for the slide not for the ride…. the fact that we’ve seen what it is to go through a crash & have the right protection vs going through a crash without gear has settled our minds as to why we’ll gear up when we head out riding

knowing that gear can take quite a bit out of your pocket, it usually leads to not necessarily wearing full kit all the time – but wearing the most protection that you can afford… for a lot that will usually be a good helmet, a decent riding jacket & gloves. that while riding in a pair of normal jeans and standard boots. & we understand this, all because I did not have full kit to start with & we had to save up to get that which we needed to be correctly protected.

however, we’ve come across some pretty weird outfits on bikes & usually cringe at the thought of what could happen should that bike take a slide…
some of these include people with flip-flops or even some serious stilettos…. those who think it sexy to ride with a skimpy skirt / dress…. yoga (or is it rather gym) pants / or must I call it leggings (& not the padded or kevlar kind)… & I know each person has to make up their own mind of what they do want to wear….

I guess in it all, we’ll always choose to dress for the slide & not just the ride!

& now it seems that I’m truly in need of wind therapy & maybe, just maybe some coffee…

Regards from this side of the screen!

twee wiel kronkelpad

wonder soms oor die kronkelpad avontuur waarop 2 wiele ons nou al geneem het… van daardie eerste keer se verkeerd sit, daardie kopskud oor ek nie kan stilsit, die ongeluk, en dan sekerlik ook die fandamily wat ons gereeld oorval om te hoor hoe ons 2 wiel vind verloop…

ek laat Wolf steeds glimlag oor daardie eerste paar ritte waar ek sonder om te besef hom te styf vasgeknyp het tussen my bene & my arms amper dubbel om hom gevou het…. dit het egter redelik vinnig verbeter…. want as ons iewers wou wees is die partytjie kar agterwee gelaat en het Sarah ons gevat waar ons wou wees…

die eerste blootstellings aan die sy van my Wolf het die motorfiets lewe vir my heel nuwe kleur en betekenis gegee, so dat ek geweet het of ons iets op ons rug het of nie & maak nie saak wat ons ry, dit is fandamily die!! dink die feit dat ek aan die sy van ‘n semi celebrity in die biking gemeenskap hier waar ons is getrou het, het seker ook so bietjies bietjies baie gehelp. veral met die bekendstellings aan almal by die drags, die dayjols, die massrides…. alles goed wat my lewe kom inkleur het. tot op ‘n punt so dat as ons nie sou groet ons amper in die moeilikheid sou wees 🙂

dit is ook die motorfiets familie wat sal uitwys dat hierdie maltrap nie stil agterop kan/kon sit… & dit dan ook een van die vele redes dat ek die stokke self wou vat & beheer oorneem… met daardie gogga wat gebyt het, het elke kans wat ek kon neem ‘n geleentheid geraak om self op 2 wiele rond te rits. (selfs nou nog waar ek my buurman probeer omkoop met lekker koffie)

in ‘n oomblik het ons 2 wiel avontuur egter amper tot ‘n einde gekom… daardie oproep sal ek nooit vergeet – toe my hart tot in my skoene gesink het & ek die wete gehad het iets groot is verkeerd (so dat ek nie eers die foon wou antwoord). dat my Wolf daardie dag daar kon opstaan met Sarah se linkerkant weg geskuur (wat self ‘n groot storie was – elektronies niks fout, net meganiese & kosmetiese skade)… en daar het baie dinge vir ons gestop, altans so het ek gedink…
steeds was daar 2 wiele in ons avontuur, al was dit die sjinese oranje gevaar (ons praat nie in ons huis daaroor) – waarop ek so elke dan en wan my selfvertroue wou opbou tot op die dag waar ons dit ook moes groet…

al kan ons nie nou rondrits op 2 wiele nie, is ons droombord elke dag sigbaar. & die biking fandamily het ons nie vergeet & los ons nog minder uit om ons te herinner om uit te hou en aan te hou tot waar ons weer in staat sal wees om die avontoer verder te vat!

‘n ietsie van eerstes…

eintlik kan ek nie regtig sê waar my liefde vir motorsport begin het nie, en nog minder vir motorfietse…. ek kan hier en daar onthou van groot fietse (bv my kleinneef wat groot fietse reggemaak het en ons so skelmpies om die blok geneem het daarmee), van klein fietse (soos die een waarop al die kinders in die buurt beurt gemaak het om op te ry), die scooters (en dat ek my eie een wou hê), die jongman op varsity wat my so elke dan en wan vir ‘n spin op sy fiets gevat het, die groot ‘massrides’ wat altyd interessant gelyk het, die biker wannabes wat my lewe vir so rukkie kleurvol gelaat het (al was dit verskillende skakkerings van swart)… en toe raak ek verlief op my eie biker, my Wolf…

van my en my Wolf se begin af moes ek die biker ding en deel wees van ‘n biker fandamily bietjie baie meer ernstig opneem… kaalvoet en sonder ‘n helmet op ‘n fiets (maak nie saak van die hoeveelheid cc’s) is nie meer toegelaat nie, VEILIGHEID EERSTE!!

gepraat van…. ja, eerstes….

tot en met my en my Wolf se avontuur begin het, het ek nooit regtig my eie kit gehad nie… ek’t maar altyd van geleende kit gebruik gemaak of selfs sonder dit rondgerits (nie dat daai ‘n veilige opsie is nie, en ook nie een wat ek sal aanbeveel nie)… maar my gedagte was nooit regtig so om my eie fiets te hê nie, aangesien ek my eie cage het… al was die elke dan en wan rondrits op ‘n fiets tog lekker gewees, maar ek was nooit so ernstig soos ek deesdae is oor die biker ding nie (dalk oor ek nou met ‘n biker getroud is?)

my eerste ervarings met helmets was heel interessant gewees… geleende helmets sit net nooit regtig soos dit moet nie… ‘n spaar helmet voel net nooit soos jou eie nie (veral nie as die helmet dan nog 2 groottes te groot is nie)…. ‘n te groot helmet is prettig, want jy draai jou kop en dan kom die helmet agterna gedraai… maar as jy saam iemand ry wat lekker spoed vang en dan nie noodwendig besef hoe ‘n hobbel in die pad vir jou as pillion voel nie, en die helmet slaan jou wind uit, is dit nie noodwendig prettig nie…. of as jy ‘n flipface helmet leen en die vibrasie jou ore so seermaak en jou van balans afgooi…. maar ek vermoed ek glimlag eintlik steeds die meeste oor my eerste trip met my eie helmet (toe die viser nie ordentlik vasgemaak was nie), toe ons op spoed was uit op ‘n brunch run en my viser opgelig het…. dit het my effens geskrik gelaat en my ‘n rukkie geneem daarna om weer gemaklik teen hoër spoed agter op die fiets te wees…

my Wolf het egter aangedring van vroeg in ons verhouding af dat ek nie sonder ordentlike kit moet ry nie… en ons het begin uitkyk vir my vir ordentlike riding gear… want voor dit het ek allerhande ander opsies gebruik, dink dik baadjies, geleende leer baadjies of sommer sonder baadjies… maar ja, dit’s nie regtig in die biker fandamily aanvaarbaar nie. en daarom het ons begin kyk vir my vir ‘n ordentlike baadjie & rybroek… ons het by die bloemskou vir my ‘n leer baadjie (wat eintlik meer vir cruiser riding as vir ‘n spoedfiets is) gekoop saam met ‘n waistcoat wat in my smaak val, so bietjie iets anders as wat mens sommer net elke dag sien… met ekstra geldjies wat op ‘n later stadium losgekom het, het ons egter vir my gaan kyk vir ‘n baadjie wat bietjie meer gefokus is vir iemand wat op ‘n spoedfiets is, en so ook ‘n broek met al die regte padding op die regte plekke (alhoewel ek steeds op die uitkyk is vir ‘n bietjie sexier weergawe van ‘n rybroek, en sal nie omgee om ‘n riding jean ook te besit nie)…

en skielik kom ek agter my beker is leeg en ek weet ek kort defnitief nog koffie… of dalk eerder iets koud’s in ‘n glas…

so tot ‘n volgende keer…
groetnis vanaf die kant van die skerm!

my intrapslag in die biker fandamily in

om tot daardie besef te kom, ek is tog maar ‘n biker chick en my Wolf se ol’ lady… ‘n redelike groot eer om dit te weet 🙂

nie dat die feit dat ek wel ‘n adrenalien verslaafde is ooit bevraagteken was nie, en ook nie dat ek maar nog altyd van verskillende voertuie (motors en motorfietse) gehou het nie…

dit was egter vir my tog ‘n aanpassing om met ‘n biker uit te gaan en toe ‘n paar maande later te trou… dit het my lewe net nog so bietjie meer interessanter gemaak…

skielik moes ek baie van die dinge wat ek van bikers gedink het en dit wat ek gedink het ek weet aanpas en verander… sien, in my kleurvolle verlede was daar interessante interaksies met bikers gewees (altans mense wat ‘motorcycle enthusiasts’ was, wannabes wat probeer het om die badass beeld wat aan bikers gekoppel is na te leef)

ek’t egter gou geleer dat daar wannabes is en dan is daar motorfiets entoesiaste en dan regte bikers. en ek moes leer om die verskil te kon raaksien en te leer dat alle bikers nie dieselfde is nie… asook dat meeste bikers, al is hul bad ass, het hul die kleinste sagste harte(nie dat hul dit ooit sal erken nie).

ek moes ook my kennis bietjie opskerp (die terminologie aanleer om so effens te kan verstaan en weet waarvan daar gepraat word) en weet watter fiets wat doen, ook sodat ek nie te veel uitstaan as iemand wat eintlik niks weet nie….

‘n anderste agteropsit uitkyk gaan juis oor my ervarings en hoe dinge ontwikkel het tot waar ek huidiglik my eie motorfiets soek…. so in hierdie afdeling sal ek my ervarings deel, van al my eerstes, dit wat ek van toerusting weet, wat dit is om ‘n ol’ lady te wees, en iets van deelwees van ‘n biker fandamily

groetnis van hierdie kant van die skerm